گفتاردرمانی ورامین
این وبلاگ به انتشار مطالب آموزشی مربوط به رشته گفتاردرمانی و توانبخشی می پردازد
نویسنده: رضا مسعودی بیدگلی - ۱۳۸٤/٢/٢۳
 چگونه می توان به یک کودک ناشنوا در انجام گفتارخوانی بهتر کمک کرد؟

(مورد استفاده کارشناسان توانبخشی - مربیان و معلمان گروه کم شنوا و والدین کودکان کم شنوا)

درنظرگرفتن نکات ذیل باعث خواهد شد کودک گفتارخوانی مناسبی داشته باشد:


 شرایط گوینده

گوینده کلام در هنگام ارتباط با یک کودک ناشنوا لازم است موارد زیر را رعایت نماید:

  • استفاده از جملات کوتاه در حد 3-2 کلمه با توجه به توانائیهای کودک.
  • بیان جملات بصورت واضح، شمرده و آرام (سرعت زیاد گفتار باعث خواهد شد کودک بسیار از نمادهای کلامی را دریافت نکند و در نتیجه در گفتار خود آنها را حذف نماید).
  • جملات بکار برده شده همیشه باید کامل باشد و از ارتباط ناقص و تلگرافی پرهیز کنید. مثلاً بجای بیان «من کتاب» بگوییم «من کتاب دارم».
  • هر جمله فقط 3-2 بار تکرار شود چراکه تکرار بیش از حد او را گیج می کند و اعتماد به نفس فرد کم شنوا را پایین می آورد.
  • عدم استفاده از حرکات بیش از اندازه سایر اعضای بدن هنگام صحبت کردن.
  • بکار بردن کلمات آموزشی مورد نظر تاحدامکان در پایان جملات.
  • تاکید مناسب روی کلمات آموزشی؛ بعنوان مثال می توان کلمه مورد نظر را با صدای بلندتری تلفظ کرد و یا آهنگ صدا را تغییر داد.
  • هرگاه کودک به شما نگاه کرد با او صحبت کنید.
  • موارد انتخاب شده جهت آموزش و مسائلی که راجع به آنها با کودک صحبت می شود تاحدامکان مورد علاقه کودک باشد همچنین مطالبی انتخاب شود که فرد نسبت به آنها آگاهی قبلی داشته باشد.
  • کودک باید دهان گوینده را کاملاً ببیند بنابراین هنگام غذا خوردن،آدامس جویدن و یا زمانی که در حال حرکت هستید و زمانیکه کودک پشت سر شما قرار گرفته ویا لبهای شما پوشیده است با او صحبت نکنید.
  • زاویه ارتباطی مناسبی را انتخاب کنید(زاویه دید کمتر از 45 درجه باشد). درصورتیکه زاویه گوینده و کودک به 90درجه برسد فرد تنها قادر است 40% کلمات را تمیز دهد.
  •  در فاصله مناسبی از کودک صحبت کنید حداقل فاصله نیم متر و حداکثر فاصله چهار متر می باشد.
  • پس از اینکه کودک در گفتارخوانی هرکلمه مهارت کافی پیدا کرد، نیاز نیست آن کلمه را بطور واضح ادا کنیم.
  • در شروع آموزش با دادن اوامری کودک را به لبخوانی عادت دهید
  • . فرامینی چون بشین، پاشو، بدو، بیا در ابتدای آموزش می تواند مفید باشد. بعد از مدتی می توان این فرامین را از لحاظ دستوری پیچیده تر نمود مثل: بشین روی صندلی.
  • کلمات انتخابی برای گفتارخوانی در آغاز آموزش،باید دارای آواهای لبی، لبی ـ دندانی باشد.

 

شرایط محیطی:

  • محیط پرسروصدا باعث می شود تا علاوه بر کاهش تمرکز کودک روی گفتار شما، و کاهش توانایی شنیداری، کودک از لحاظ روحی و روانی دچار مشکل شود.
  • نور نامناسب در محیط آموزش، باعث می شود کودک لبهای شما را به خوبی نبیند؛ همچنین زاویه تابش نور را درنظر بگیرید.

 

عوامل دیگری نیز در توانایی فرد کم شنوا در گفتارخوانی تأثیرگذار می باشد از جمله وضعیت ذهنی، قدرت بینایی و حافظه بینایی فرد کم شنوا، که این عوامل به تواناییهای ذاتی و اکتسابی وی برمیگردد.

 

سکوت مخفیگاه فریادهاست. تحمل فریاد درون بسیار سهمگین است. بالاتر از آن اگر جامعه این صدا را نشنود. هلن کلر

رضا مسعودی بیدگلی
فارغ التحصیل سال 1377 از دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :