گفتاردرمانی ورامین
این وبلاگ به انتشار مطالب آموزشی مربوط به رشته گفتاردرمانی و توانبخشی می پردازد
نویسنده: رضا مسعودی بیدگلی - ۱۳۸٧/۳/۳

بازیهای جسمی

از قدیمی‌ترین انواع بازیهاست و به دوران ما قبل از تاریخ می‌رسد؛ به صورت فردی و گروهی یا ترکیبی از هردو در محلی مخصوص انجام می‌گرفت.  


مهارتهایی مثل پرتاب‌کردن و گرفتن برای دفاع شخصی و قبیله‌ای ضرورت داشت که کودک در بازی بدست آورد و برای اینکه انسان حرکات و رفتاری خود را تحت نظم و قاعده درآورد و خود را بازیچۀ طبیعت قرار ندهد باید برای ضرورتهای زندگی طرح و نقشه قبلی ایجاد کند و هر چقدر انسان به توانائیهای خود آشنا میشد در موارد بیشتری از آن استفاده میکرد (مثلاً برای شکارکردن باید از قبل طرح و برنامه‌ریزی میکرد که چگونه از خطرات خود را محافظت کند). در این مورد با بکارگیری فکر، زمین صافی پیدا می‌کرد، با علائم خاص خود و با استفاده از شانه‌های مخصوص مثلاً پر می‌کشید که به علامت پرنده بود. شاخ به علامت گوزن، پنجه به علامت شیر و ... و بدینوسیله نقشه شکار را رسم میکرد و جا و وظیفۀ هر شکارچی را تعیین می‌کردند و برای پیش‌گیری از هجوم حیوانات نقشه دفاعی خود را اجرا میکردند. لذا بازیهایی که کودکان انجام می‌دادند مکانهای خاصی برای بازی البته شبیه به مکان واقعی حادثه موردنظر بود که از مهمترین بازیها شکارکردن، پنهان‌شدن، حمله‌کردن و ... بود که قدم بعدی آن نیز تربیت عضلات و نیروی بدنی برای جنگ و گریز بود و اینگونه آموزشها با رقص و آهنگ و مراسم مذهبی انجام می‌گرفت.

جالب اینجاست که تمامی اعمال انسانهای اولیه، هنوز در زندگی پیشرفتۀ امروز به چشم میخورد؛ مثل همان رقص چوب مردم استان فارس، رقص خنجر ترکمن‌ها، کشتی چوخه خراسان و هنرهای رزمی، کشتی، تیراندازی، پرتاب دیسک، وزنه، نیزه و ... که فقط برای اینکه برای بیننده جالبتر شود تغییر و تبدیل زیادی در آن صورت گرفته است. از دید دیگر ورزشهای سنتی کشورها که به صورت رسمی درآمده‌اند و حتی بعنوان بازیهای المپیک شناخته شده، همه نشانی از نشأت گرفتن آنها از بازیهای رایج کودکان در دوران گذشته بوده است. نکته مهم در رابطه با بازیهای جسمانی اینکه اگرچه هدف تقویت قوای جسمانی کودک بوده، اما برخی از انواع آن تغییر یافته، به تقویت حواسی خاص توجه بیشتر شده است و هر حرکت آن مستلزم استفاده از اندیشۀ کودک بوده که به اجتماعی شدن او کمک می‌کند و معمولاً کودک در بازیهایی که نیاز به عضلات کوچک دارد بیشتر از فکر خود استفاده میکرده است تا عضلات بزرگتر.

رضا مسعودی بیدگلی
فارغ التحصیل سال 1377 از دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :