گفتاردرمانی ورامین
این وبلاگ به انتشار مطالب آموزشی مربوط به رشته گفتاردرمانی و توانبخشی می پردازد
نویسنده: رضا مسعودی بیدگلی - ۱۳۸٧/۳/٤

بازیهای تقلیدی


کودک بعد از گذشتن از مرحله مالکیت مطلق خود، متوجه محیط اطراف خود میشود که هریک از اطرافیان به ایفای نقش خود سرگرم هستند و در مورد این نقشها کنجکاو میشود و اولین بار نقش کسانی را ایفا میکند که دوستشان دارد مثل، والدین، خواهر، برادر و ... و از ایفای نقش آنها لذت می‌برد.

نکته مهم اینکه تقلید صرفاً اثر چندانی بر رشد همه جانبه کودک ندارد بلکه مهم مضمونی است که او به هر نقش میدهد و هر قدر محتوا و مضمون این نقش‌ها پربارتر و سازنده‌تر باشد اثر آن در زندگی کودک بیشتر و مفیدتر است و لذا بهتر است نزدیکان به انجام آنگونه از رفتاری بپردازند که در جهت سازندگی کودک باشد نه تخریب استعدادهای او؛ مثلاً برای جلوگیری از تشدید عقدۀ ادیپ در پسران آنها را تشویق به ایفای نقش برادر یا پدر و برای جلوگیری از عقدۀ الکترا در دختران آنها را تشویق به ایفای نقش مادر یا خواهر کرد.

کودک وقتی به سنین نوجوانی نزدیک میشود الگوی رفتاری او معطوف به همسالانش می‌شود که آغازی است برای ایفای نقش‌‎‌های واقعی زندگی.

رضا مسعودی بیدگلی
فارغ التحصیل سال 1377 از دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :