گفتاردرمانی ورامین
این وبلاگ به انتشار مطالب آموزشی مربوط به رشته گفتاردرمانی و توانبخشی می پردازد
نویسنده: رضا مسعودی بیدگلی - ۱۳۸٩/۱۱/٢٠

گاهی اوقات در جلسات درمانی و مشاوره با خانواده، بخصوص در ارتباط با کودکان مبتلا به ناروانی طبیعی (لکنت دوران کودکی)، والدین از ترس‌های کودک صحبت می‌کنند. در این مبحث خلاصه‌وار راجع به ترس‌های دوران کودکی توضیح می‌دهم.

 


ترس یک واکنش طبیعی است که باعث می‌شود فرد در مواجهه شدن با شرایط خاص جانب احتیاط را رعایت کند و البته بصورت طبیعی مفید و لازم است؛ مثل زمانیکه کودک از یک اتومبیل که با سرعت حرکت می‌کند می‌ترسد. جمع‌آوری نظریات کلی روان‌شناسان نشان می‌دهد که زمینه ترس از هنگام تولد در نوزاد وجود دارد و بدون تردید اکتسابی نیز هست.

مهمترین ترس‌های کودکان عبارتنداز: ترس از تاریکی، حیوانات و ترس از مدرسه.

عملکرد والدین در مقابل ترس کودکان:

  1. اگر والدین خود از عامل خاصی می‌ترسند، سعی کنند این ترس را جلوی کودک خود نشان ندهند.
  2. به ترس‌های کودک خود اهمیت دهیم و او را مورد تمسخر قرار ندهیم.
  3. به کودکتان اجازه دهید در مورد ترسش به راحتی با شما صحبت کند و مانع صحبت او در مورد ترسش نشوید.
  4. کودک را به فعالیتهای مستقل وادارید. از وابستگی افراطی به کودک خود پرهیز کنید. به او مسولیتهای مستقل محول کنید و در قبال انجام آن او را تشویق کنید.
  5. اگر کودک شما از شی خاصی می‌ترسد سعی کنید آرام آرام او را با عامل ترسناک مواجه کنید (حساسیت‌زدایی)
  6. در صورتیکه ترس‌های کودک شما بیش از حد غیرمعمول است و یا مدت زمان طولانی ادامه دارد حتما به روانشناس مراجعه کنید.

 

رضا مسعودی بیدگلی
فارغ التحصیل سال 1377 از دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :