گفتاردرمانی ورامین
این وبلاگ به انتشار مطالب آموزشی مربوط به رشته گفتاردرمانی و توانبخشی می پردازد
نویسنده: رضا مسعودی بیدگلی - ۱۳۸٤/۳/٢٠

  هرکه نیک‌نهاد و پاک‌منش و کوشاست، به آن چه سزاوار است می‌رسد

صرع اختلال مزمنی است که در اثر تخلیه الکتریکی متناوب مغز ایجاد می شود و بصورت ناگهانی و سریع ظاهر شده و پس از مدتی خودبخود قطع می شود. در اینحالت فرد ارتباطی با محیط خارج نداشته و هوشیاری خود را از دست می دهد. در الکتروآنسفالوگرافی (EEG) اختلال در ریتم امواج الکتریکی کاملاً مشهود است.


از نظر آماری یک درصد افراد جامعه مبتلا هستند و امکان ابتلا به آن برای هرکس وجود دارد.

مهمترین انواع صرع عبارتنداز:

صرع بزرگ یا صرع تشنجی (Major Epilepcy): با تشنجات توام با بیهوشی مشخص می شود و در بین عوام به غش معروف است. دارای چهار مرحله خبرکننده(پیش درآمد)، انقباضی، تشنجی و اغماء می باشد.

مرحله خبرکننده قبل از حالت انقباض رخ داده و می توانیم با دیدن این مرحله به وجود حمله پی ببریم (مثل مزه مزه کردن، اسهال، سرفه، خارش، مورمور شدن و پرش عضلات).

در مرحله انقباضی که 15 تا 50 ثانیه طول می کشد عضلات بدن کشیده شده و بدن سفت شده و تنفس قطع می شود.

در مرحله تشنجی تمام عضلات دچار تکان شدید شده که با گاز گرفتن زبان، کبودی رنگ صورت و گاهی دفع ادرار توام می شود. این مرحله یک تا سه دقیقه طول می کشد.

در مرحله اغماء فرد به خواب عمیقی فرو میرود و با صدای بلند تنفس می کند. این مرحله ممکن است چند ساعتی طول بکشد.

صرع کوچک (Minor Epilepcy): در این حالت سقوط وجود ندارد و فرد با رنگ پریده به یک نقطه خیره می شود. بینایی و شنوایی وجود نداشته و بیمار چیزی را حس نمی کند. اگرچه فرد در این زمان ظاهراً آرام است ولی یادگیری فرد را مختل می کند. در دانش آموزان زمانی که این صرع اتفاق می افتد فرد گاهی یک یا چند جمله از دیکته را جامی‌اندازد. معمولاً 2 تا 20 ثانیه ادامه دارد.

 

 

رضا مسعودی بیدگلی
فارغ التحصیل سال 1377 از دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :