گفتاردرمانی ورامین
این وبلاگ به انتشار مطالب آموزشی مربوط به رشته گفتاردرمانی و توانبخشی می پردازد
نویسنده: رضا مسعودی بیدگلی - ۱۳٩۱/۸/۱٠

انواع آفازی و مشخصه‌های آن

 


آفازی گلوبال: گلوبال شدیدترین شکل آفازی است و به بیمارانی اطلاق می‌شود که لغات کمی را تشخیص می‌دهند و درک آنها بسیار پایین است و یا زبان بیانی در آنها وجود ندارد. آفازی های گلوبال نمی‌توانند هیچ نوشته‌ای را بخوانند. آفازی گلوبال اغلب بعد از ایجاد سکته مغزی رخ می‌دهد و فرد در شرایطی که آسیب، زیاد وسیع نباشد ممکن است سریع رشد کند.

 

آفازی بروکا (آفازی ناروان): در این شکل از آفازی، گفتار به شدت کاهش یافته و به گفته‌های کوتاهی درحد کمتر از چهارکلمه می‌رسد. گنجینه‌ی لغات محدود و سازماندهی آواها اغلب به سختی صورت می‌گیرد. شخص مبتلا ممکن است درک نسبی خوبی داشته باشد و بتواند بخواند اما در نوشتن دچار مشکل است.از آفازی بروکا به عنوان آفازی ناروان یاد  می‌شود چراکه در گفتاردچار مکث هستند.

 

آفازی ناروان مختلط: این واژه به بیمارانی اطلاق می‌شود که گفتار دارای مکث و پراکنده دارند که شباهت زیادی به آفازی بروکا از نوع شدید دارد اما برخلاف آفازی بروکا، در درک دچار ضعف هستند و نمی‌توانند بخوانند و نوشتار آنها در حد ابتدایی است.

 

آفازی ورنیکه (آفازی روان): در این نوع آفازی توانایی دستیابی به معنی جملات آسیب دیده است. درحالیکه تولید گفتار دست نخورده باقی مانده است و به این علت آفازی ورنیکه به عنوان آفازی روان نامیده می‌شود هرچند که با این اوصاف گفتار آنها با شکل طبیعی فاصله دارد و در گفتار اشکالی از جارگون (سخن بی‌معنی و زائد) دیده می‌شود. در حالتهای شدید گفتار و نوشتار شدیدا آسیب‌ دیده است.

 

آفازی آنومی: این افراد در بکارگیری لغات خاص (اسامی و افعال )در شرایطی که می‌خواهند درباره موضوع خاصی صحبت کنند دچار فراموشی می‌شوند. بطورکلی آنها درک خوبی از گفتار دارند و در بسیاری از موارد خواندن خوبی نیز دارند اما در یافتن کلمه مورد نظر در گفتار و نوشتار دچار مشکل هستند.

Translator: R. Masoudi

Resource: www.aphasia.org 

 

رضا مسعودی بیدگلی
فارغ التحصیل سال 1377 از دانشکده توانبخشی دانشگاه علوم پزشکی ایران
مطالب اخیر:
کدهای اضافی کاربر :